રાષ્ટ્ર દર્પણમાં મારી લઘુકથા “કેમેરા”

screenshot_20190303-071056.jpg

Advertisements
Image | Posted on by | Leave a comment

બરડા ડુંગર પંથકનો પ્રવાસ

બરડા ડુંગર પંથકની
અમારી રોમાંચક સફર
– મિતેષ આહીર
============
એક જ દિવસના ટુંકા પ્રવાસમાં શનિદેવ મંદિર – હાથલા, વિર માંગડાવાળાની જગ્યા – ભાણવડ, ગાયત્રી આશ્રમ અને આશાપુરા મંદિર – ઘુમલી, બીલનાથ મહાદેવ – બીલેશ્વર અને જાંબુવંતની ગુફા – રાણાવાવ ફરી આવ્યા ત્યારે અમને પણ થોડું આશ્ચર્ય થયેલુ કે ઓહો હો આટલા ટુંકા સમયમાં ઘણુંય ફરાય ગયું! અને તમને પણ એ જાણીને આશ્ચર્ય થશે કે આ બધુય અમે પોતાના સેપરેટ વાહન વગર રેલ્વે, બસ, રીક્ષા વગેરે જયારે જે મળ્યુ તેમાં બેસીને ફરી આવ્યા.
જો કે આ બધુય શકય બનવા માટેનું કારણ એ છે કે અમારી સાથે આ બધાય સ્થળો ઘુમી વળેલા અનુભવી અમારા મિત્ર અતુલ ચોટાઇ લીડર કમ ગાઇડના રૂપમાં અમારી સાથે હતા. આ પ્રવાસમાં હું, અતુલ ચોટાઇ, પ્રહલાદસિંહ ગોહીલ અને ચેતનભાઇ દોશી એમ કુલ ચાર જણા હતા.
29 ડીસેમ્બર 2018 ના રાત્રે 1 વાગ્યે રાજકોટથી ટ્રેઇન મારફત અમારી જર્ની શરૂ થઇ. ઝોલા ખાતા ખાતા જેવી તેવી નિંદર કરી હશે ત્યા તો સવારના 4.30 વાગ્યે ભાણવડ કેમ આવી ગ્યું કાઇ ખબર જ નો રહી. અહીથી હાથલા શનિદેવ જવા માટે આવક જાવક રીક્ષા બાંધી. રસ્તામાં ચા પાણીનો હોલ્ટ કરી આગળ વધ્યા. ઠંડી પણ એમ હતી. નિર્જન ભેંકાર રસ્તા પર દોડતી જતી અમારી રીક્ષાએ વહેલી સવારના છ સવા છ વાગ્યે અમને હાથલા પહોંચાડી દીધા. હાથ મોઢું ધોઇ થોડા ફ્રેશ થઇ શનિદેવના દર્શન કર્યા અને થોડીવાર બેઠા ત્યાં તો સુરજ દાદાએ દેખા દિધા. દિવસ ઉગ્યાનું અજવાળુ થતા ફરી રીક્ષામાં ગોઠવાઇ ગયા. પરત ભાણવડ આવવા રવાના થયા. બરડા ડુંગર પાછળથી નિકળતા સુર્ય કિરણોથી આહલાદક બનેલ નજારો નિહાળતા પરત ભાણવડ આવી ગ્યા.
થોડા નાસ્તા પાણી કરી પહોંચી ગયા વિર માંગડાવાળાની જગ્યાએ. પ્રેત આત્મા અને છેવટે મોક્ષ ગતિની કથાની સાક્ષી પુરતો અડખમ એ વડલો નજરો નજર નિહાળ્યો. ‘એના લોચનીયે લોહી જરે .. ભુત રૂવે ભેકાર’ ગીતની પંકતીઓ પણ મનમાં તાજી થઇ આવી. અહીં થતી માનતાઓ આજે પણ ફળી રહી છે. તેની પ્રતિતિ કરાવતી અનેક ધજા, ચુંદડી તેમજ બાળકોના ફોટાની આખી હારમાળા જોવા મળી.
અહીથી અમે ઘુમલીની ભાગોળે આવેલ ગાયત્રી આશ્રમે પહોંચ્યા. થોડો આરામ કરી અમારી સાથેનો સામાન ઉતારાની રૂમમાં વ્યવસ્થીત ગોઠવી નિકળી પડયા બરડાનો જ એક ભાગ ગણાતો ઘુમલી ડુંગર ખુંદવા. ઉંચી ટોચ પર આવેલ દેશ દેવી માં આશાપુરાનું મંદિર જોઇ ને ઘડી ભર તો વિચાર ઝબકી જ ગ્યો કે ઓહો હો આ સાડા આઠસોથી પોણા નવસો પગથીયા કેમ ચડીશું? પણ ધીરે ધીરે શરૂઆત કરી અને છેક ઉપર પહોંચી ગયા ત્યારે ચારે તરફનો નજારો નિહાળતા આંખો ચાર થઇ જાય એવા દ્રશ્યો જોવા મળ્યા. સોળેકળાએ ખીલેલી પ્રકૃતિ નિહાળી આંખોને ટાઢક વળી. એ ડુંગર ઉતરીને બાજુમાંથી જ પસાર થતા ઉબડ ખાબડ રસ્તે ગીચ જાળીઓ વિંધતા ભૃગુરૂષીના કુંડ પર પહોંચ્યા. એકદમ નિરાકાર શાંતિ વચ્ચે માત્ર કાબર, ચકલા, મોર ને પોપટનો કલબલાટ સાંભળવા મળતો હતો. પૌરાણીક નવલખા મહેલ અને ઐતિહાસીક ગણેશ મંદિર નિહાળી પરત નિકળવાની તૈયારી કરી. એમ કહેવાય છેકે આ બરડા ડુંગરમાં આવા નાના મોટા અનેક સ્થાનો આવેલા છે. જે ફરવા માટે બેથી ત્રણ દિવસનો સમય જોઇ જાય.
બપોરે ગાયત્રી આશ્રમે પરત ફરી ભોજનક્રિયા પતાવીને નવરા પડયા ત્યાં તો રાણાવાવ જવા માટેની બસ દુરથી જ હોરન મારતી આવી ચડી. અમે સલામત સવારી એસ.ટી.માં ગોઠવાયા. થોડીવારમાં જ બિલેશ્વર આવતા બસ ઉભી રહી. અહી દસ મીનીટનો હોલ્ટ હોય બધા મુસાફરોની સાથે અમે પણ ફટાફટ બિલેશ્વર મહાદેવના દર્શનનો લાભ લઇ પાછા બસમાં બેસી ગયા.
રાણાવાવમાં આવેલી જાંબુવંતની ગુફાના સ્થળે પહોંચતા જ અલૌકીક ભુમિ પર આવ્યાની અનુભતિ થઇ. એક એક વ્યકતિ અંદર જઇ શકે તેવી ગોખલા જેવી જગ્યામાં આઠ દસ પગથીયા ઉતર્યા ત્યારે થોડી અકળામણ લાગી. પણ સાવ નીચે પહોંચ્યા તો આંખો ચાર થઇ જાય એવી વિશાળ હોલ જેવી લાંબી પહોળી ગુફા હતી. દોઢસો બસ્સો માણસો આરામથી સમાય જાય તેવી પકતાણ ધરતીના પેટાળમાં હતી. ઉપરના ભાગેથી કયાંક કયાંક પાણી ટપકતુતુ. નાનામોટા અનેક શીવલીંગ જોવા મળ્યા. એમ કહેવાય છે કે જયાં પણી ટપકતુ હોય ત્યાં શીવલીંગ આપોઅાપ રચાય જાય. નીચે તળીયે જીણી લાલ રેતી હતી. જે ગોકુલ મથુરાની રમણ રેતી જેવી જ હોવાનું એક યાત્રીક જણાવી રહ્યા હતા.
આ લાંબી ગુફા જયાં પુરી થતી હતી ત્યાં રીંછ જેવુ મુખ ધરાવતા જાંબુવંત અને ભગવાન શ્રી કૃષ્ણની વિશાળ તસ્વીર મુકાઇ હતી. અહીથી પણ બે પોલાણ આગળ જતા જોવા મળ્યા. એ રહસ્ય હજુ અકબંધ છે કે એ રસ્તા કયાં આગળ જઇ રહ્યા છે. કોઇ કહે છે કે એ પોલાણ (ગુફા) નો રસ્તો છેક દ્વારકા જાય છે તો વળી કોઇ કહે જુનાગઢ જાય છે. ગુફામાંથી બહાર નિકળીને બાજુમાં આવેલ એક ઘડીયાળી બાપુની મઢુલીમાં પણ લટાર મારી. અહી લોકો જાત જાતની દિવાલ ઘડીયાળોની ભેટ ચડાવી જતા હતા. જેને ચારે બાજુ દિવાલોમાં ટાંગવામાં આવી હતી. રીતસર ઘડીયાળનું પ્રદર્શન જોવા આવ્યા હોય એવું લાગે.
બસ અહીં અમારી રોમાંચક સફર પુરી થઇ. સાંજ થવા આવતા જ સીધ્ધી રાજકોટની બસ પકડી ને અમારી આનંદમય યાત્રાને વિરામ આપ્યો. ડીસેમ્બર 2018 ના છેલ્લા દિવસોમા કરેલ ટુંકા સમયગાળાનો આ પ્રવાસ અમારા માટે અવિસ્મરણીય બની રહ્યો. ઓ કે આવજો!
– મિતેષ આહીર
લેખક – પત્રકાર
🖋તા.12-01-2019

Posted in Uncategorized | Leave a comment

બાદશાહી ઠાઠ

img_20181225_192821_570

Image | Posted on by | Leave a comment

“હોમગાર્ડ ડે”

મારા સ્મૃતિવનની સરવાણી – (4)

આજે 6 ડીસેમ્બર
એટલે કે “હોમગાર્ડ ડે”
– મિતેષ આહીર
————————————————
આજે વિશ્વ હોમગાર્ડ દિવસે મને કેટલીક યાદો તાજી થઇ આવી. એક સમયે હું પણ હોમગાર્ડ કેડેટ્સ રહી ચુકયો છું. એકઝામ પાસ કરીને સેકશન લીડરની કેડર હાંસલ કરી લીધી હતી. સેકશન લીડરના ખંભા ઉપર બે લાલ પટ્ટી લાગે છે. ઓફીસર કમાન્ડર કે પ્લાટુન કમાન્ડરની અવેજીમાં પરેડ કરાવવાની જવાબદારી સેકશન લીડરે નિભાવવાની હોય છે.
હજીતો 18 વર્ષની ઉંમર ઓળંગી જ હતી ને હોમગાર્ડ જોઇન્ટ કરી દીધેલ. ત્યારે અમે વિરપુર રહેતા. વિરપુર હોમગાર્ડ યુનિટ મારા માટે અવિસ્મરણીય બની રહ્યુ! બહુ મજા આવતી હોમગાર્ડમા પ્રવૃત રહેવાની. સામાન્ય રીતે હોમગાર્ડ નામ પડે એટલે બધાય તુચ્છ નજરે જોવે.પણ વિરપુરનું હોમગાર્ડ યુનીટ કઇક વેત એક ઉંચુ હાલતુતુ. કેમકે ત્યાં હોમગાર્ડમાં ભરતી થનાર વર્ગ મોટાભાગે શિક્ષિત હતો. કોઇ શિક્ષક હતા તો કોઇ એસ.ટી.માં ફરજ બજાવતા. મતલબ નોકરીયાત અને શિક્ષિત વર્ગ હોમગાર્ડમાં જોડાયેલો હતો. લઘરવગર યુનિફોર્મમાં કોઇ ન જોવા મળે.બધાય અપટુ ડેટ હોય. હોમગાર્ડ કચેરીમાંથી મળતા યુનિફોર્મ ને બદલે બધાય જાતે બજારમાંથી કાપડ લઇ એવા સુટેડ બુટેડ રહેતા કે પોલીસવાળાય ઝાંખા પડી જતા.
એ સમયે બાબરી મસ્જીદ ધ્વંશના કારણે તોફાનો ફાટી નિકળતા અમને વિરપુર તથા ગોમટા રેલ્વે સ્ટેશન પર પોલીસ ટુકડીઓની સાથે નાઇટ ડયુટી ફાળવવામાં આવતી. કયારેક જેતપુર નવાગઢ સુધી બંદોબસ્તમાં મોકલવામાં આવતાં.આમ ગણોતો થોડી ગંભીરતા દાખવવી પડતી પણ છતાય અાનંદ આવતો. એ દિવસોમાં મને વાયરલેસ ઇન્સ્ટુમેન્ટની પ્રાથમિક તાલિમ ગોંડલ લેવા જવાની તક પણ સાંપડી હતી. જયારે થ્રી નોટ થ્રી રાયફલ શુટીંગની તાલીમ માટે તો દર વર્ષે રાજકોટ લઇ જવામાં આવતાં.
એક વખત આઠ દિવસનો બેઝિક કેમ્પ ગોંડલમાં કરાવાયો ત્યારે તો લાઠી, રાયફલ, પરેડની સંપુર્ણ તાલીમ એસ આર પી ના ઇન્સ્ટ્રકટરો તરફથી અપાયેલ. રોજ વહેલા ઉઠવાનું, જુદી જુદી તાલીમ લેવાની, સમુહમાં બનેલી રસોઇ જમવાની, કપડા જાતે જ ધોવાના… વગેરે વગેરે મહત્વના પાઠ શીખવા મળ્યા! આમ અતિટુંકાગાળામાં મે ઘણુ બધું હાંસલ કરી લીધુ હતું!
પણ જેવા અમે વિરપુરથી રાજકોટ રહેવા આવ્યા કે મારી હોમગાર્ડ પ્રત્યેની માન્યતાઓ અલગ પડવા માંડી અને હોમગાર્ડ છોડવા સુધી હું મજબુર બની ગયો. જો કે એ બધું સંજોગો વસાત બન્યુતું! રાજકોટ આવીને પણ મેં હોમગાર્ડ ચાલુ તો રાખ્યુ પણ સંજોગો જ એવા સર્જાતા ગયા કે મને રસ ઓસરતો ગયો.અહીં મને નવરાત્રીમા રાત્રી ફરજ પર મુકવામાં આવ્યો ને સાથેના કેડેટ્સ એવા લુખી હલાવનારા હતા કે મારી હોમગાર્ડ પ્રત્યેની માન્યતા બદલાવા લાગી. ખરેખર રાજકોટ યુનિટના બધા કેડેટ્સ કેરલેસ ન જ હોય. પણ મારા માટે રાજકોટ યુનિટ સાવ નવું નવું જ હતું ને શરૂઆતમાં જ એવા કેરલેસ તોફાની કેડેટસ સાથે પનારો પડ્યો. રાત્રી રોન દરમિયાન બીડીના ઠુંઠા પીવા ને વાતેવાતે ગાળો બોલવાની ટેવ ધરાવતા એ કેડેટસ સાથે થોડા દી રખડયોને મારૂં મન ઉઠી ગયું હોમગાર્ડમાંથી. ખાખી કપડાનો રોફ છાંટવો ને પાનના ગલ્લે મફત પાન ફાકી ખાય લેવા! એવું બધુ મને ન ગોઠયુ તે ન જ ગોઠયું.
જો કે આગળ કહ્યુ એમ આ બધુ બનવા જોગ જ હતું. કોઇ બે ચાર બેદરકાર કેડેટ્સ પરથી આખા રાજકોટ યુનિટને દોષ ન દેવાનો હોય! પણ જે કહો તે અહીંથી હોમગાર્ડ સાથેની મારી લેણદેણ પુરી થઇ! મેં હોમગાર્ડ છોડયું.
છેલ્લે એટલુ ચોકકસ કહીશ કે મારામાટે હોમગાર્ડનો સમયગાળો જીવનનુ યાદગાર સંભારણું બની રહ્યો. આઇ સેલ્યુટ હોમગાર્ડ. હોમગાર્ડના જવાનોની કેપ પર લખાયુ હોય છે ‘નિષ્કામ સેવા’. શિસ્ત, સેવા અને સમર્પણનો પર્યાય એટલે હોમગાર્ડ…
વંદે માતરમ્
– મિતેષ આહીર,
રાજકોટ 9725055299
તા.6-12-2018

Posted in Uncategorized | Leave a comment

લાલપાણીના શીશા

અકિલામાં મે લખેલ
શોર્ટ સ્ટોરી

Lal Pani Na Shisa

Posted in Uncategorized | Leave a comment

રમેશ ભાદરકાને જન્મદિન મુબારક

Ramesh Bhadarka Janmdin

Image | Posted on by | Leave a comment

ધન્ય ઘડી ધન્ય ભાગ્ય

ધન્ય ઘડી ધન્ય ભાગ્ય..
ચુંદડીવાળા માતાજીના દર્શનનો લ્હાવો મળ્યો 🚩
– મિતેષ આહીર
છેલ્લા 77 વર્ષથી મોઢામાં અન્નનો દાણો કે પાણીનું ટીપુ શુધ્ધા નાખ્યુ નથી અને આજે 90 વર્ષની આયુએ પહોચ્યા છે એવા અંબાજી આશ્રમના ચુંદડીવાળા માતાજી “અકિલા” ના આંગણે પધારતા દિવ્ય દર્શનનો લ્હાવો મળ્યો હતો! પુર્વાશ્રમનું નામ પ્રહલાદભાઇ જાની છે અને હાલ ચુંદડીવાળા માતાજીથી ઓળખાય છે. તેઓને એક વખત માતાજીનો સાક્ષાતકાર થયેલો ત્યારથી અન્ન પાણી વગર જ જીવી રહ્યા છે. આવુ કઇ રીતે શકય બને તેવા સવાલોની પૃષ્ટી કરવા દિવસો સુધી સતત કેમેરા અને તબીબી પરીક્ષણ વચ્ચે તેવોને રાખવામા આવ્યાતા અને તબીબો પણ અલૌકિક શકિત સામે માથુ ખંજવાળતા થઇ ગ્યાતા!
ચુંદડીવાળા માતાજીની જય હો🚩🙏
1538545084059_Mataji

Posted in Uncategorized | Leave a comment

અમારા જીવંતીકાનગરમાં જન્માષ્ટમી 2018ની જાજરમાન ઉજવણી

This gallery contains 6 photos.

Gallery | Leave a comment

”સોશ્યલ મિડીયામાં
સ્ટેટસની બોલબાલા”
– મિતેષ પી. આહીર ✍
———————–
સમજીને વાપરો તો સોશ્યલ મિડીયા કાંઇ ખોટુ નથી. એ વાત આ પહેલા પણ કહી ચુકયો છુ ને આજેય ફરી દોહરાવુ છુ઼. આજે વાત કરવી છે ફેસબુક અને વોટસ એપ પરના સ્ટેટસ ફિચર્સની. ડી.પી. થી સ્ટેટસ થોડુ અલગ પડે છે એ વાત ઉપયોગ કરનારા તો બધા જાણતા જ હશે. ડી.પી. માં ફકત એકાદ ઇમેજ મુકી શકાય છે અને જયા સુધી બદલાવીએ નહીં ત્યાં સુધી સ્થાયી રહે છે. જયારે સ્ટેટસમાં વધુ સંખ્યામાં ઇમેજ પણ મુકી શકાય અને ટુંકી ઓડીયો કે વિડીયો કલિપ પણ મુકી શકાય છે.
સ્ટેટસમાં જે કંઇ ચડાવો તે બધુ ચોવીસ કલાક સુધી સ્થાયી રહે છે અને બાદમાં આપોઆપ ડીલીટ લાગી જાય છે. સ્ટેટસનો મોટો ફાયદો જ અે છે કે સંખ્યાબંધ ઇમેજ કે કલિપ ચડાવવાની તક મળે છે ને એ પણ બીજા દિવસે આપોઆપ ડીલીટ લાગી જવાથી ફરી કઇક નવું ચડાવવા સ્પેસ મળી જાય છે.
મતલબ હૈયામાં કે મગજમાં જે કંઇ ઘુમરાતુ હોય એ ક્રિએટીવ બધુ જ તમે સ્ટેટસમાં મુકી શકો છો. જો આવડત હોય તો અલગ અલગ ફોટાઓ જોડી બેકગ્રાઉન્ડમાં તેને લગતું ગીત સેટ કરી ધાર્યો સંદેશો બીજા સુધી પહોચાડી શકાય છે. જો કે ગમે તે અપલોડ કરી દેવાનો મતલબ એવો નથી કે કંઇપણ ફાલ્તુ હોય તેેને સ્ટેટસમાં મુકી દેવુ! કેમ કે તમારૂ સ્ટેટસ જ તમારી ખરી ઓળખની ચાડી ખાય જાય છે.
સ્ટેટસની દુનિયામા મોટો ફાયદો એ રહે છે કે અપલોડ કરનાર અને જોનાર એમ બન્ને માટે સારી સુવિધા ઉપલબ્ધ છે. તમે જે કંઇ ચડાવ્યુ હોય તે કોણે કોણે અને કેટલા વાગ્યે જોયુ તે જોવા મળે છે ને જોનારાઓ માટે પણ સારી સુવિધા એ રહે છે કે કોઈપણ એક સ્ટેટસ તમે ઓપન કરો એટલે તેના પછીના અપલોડ થયેલા તમામ સ્ટેટસ આપો આપ ઓપન થતા રહે છે. જો કે અહીં એક મર્યાદા એ બની રહે છે કે જેઓના નંબર કોન્ટેક લીસ્ટમાં સેવ હોય તે લોકો સ્ટેટસ જોય શકે છે.
ઘણી વખત ગ્રુપમાં કે વ્યકતિગત મોકલાતા ગુડ મોર્નીંગ, હેવ એ નાઇસ ડે જેવા મેસેજ કોઇને ત્રાસરૂપ બની રહેતા હોય છે. ત્યારે કોઇને તકલીફ ન આપવી હોય તો આવુ બધુ રોજે રોજ સ્ટેટસમાં ચડાવી દેવાનો વચલો રસ્તો વધુ યોગ્ય બની રહે છે. જેને રસ હોય તે લોકો આપણું સ્ટેટસ જોતા રહેશે અને એમા પણ સામો જવાબ વાળવાની તક તો મળે જ છે.
એજ રીતે માનો કે તમે કયાય ફરવા ગયા છો તો ત્યાંના સીન સીનેરી તમારા સ્વજનોને કે મિત્રોને વ્યકતિગત મોકલવાને બદલે સ્ટેટસમા ચડાવી દેવા વધુ સરળ રહે છે. પ્રવાસનું રોજે રોજનું અપડેશન સ્ટેટસમા મુકીને અન્ય લોકોને પણ તમારા પ્રવાસની અનુભુતી કરાવી શકાય છે.
દિકરા કે દિકરીનો જન્મદિન હોય તો સ્ટેટસના માધ્યમથી ડેડીકેટ કરી શકાય છે. એટલુ જ નહી કોઇ સાથે બાજી બગડી હોય તો તેને સુધારવામા પણ સ્ટેટસ મદદરૂપ બને છે. માનો કે સવારે પત્ની સાથે જીભાજોડી થઇ હોય તો ઓફીસે બેઠા બેઠા એવુ કોઇ ગીત કે યાદગાર ફોટાઓ સ્ટેટસમા મુકી દયો એટલે વાત પુરી.પત્ની તેને જોયને પીગળી જાય ને સાંજે તમે ઘરે પહોચો તો સમાધાન થઇ જાય. બોલો છેને કમાલની વાત .પ્રેમી હૈયાઓ પણ સ્ટેટસનો ભરપુર લાભ ઉઠાવે છે. આગળ કહ્યુ એમ સાંકેતિક ભાષા, દ્રશ્યો કે ગીત પંકતિઓથી કામ ચલાવાય છે.
અત્યાર સુધી વોટસ એપ ગ્રુપ કે એફ.બી. ગ્રુપનુ બહુ ચલણ વધ્યુતું. ગ્રુપમાં કાઇ પણ કન્ટેન્ટ મુકી દઇએ એટલે બધા સભ્યો જોઇ લેતા. અમુક મિડીયાના લોકો ન્યુઝનુ અપડેટ સતત મુકવા અાવા ગ્રુપ ચલાવતા.પણ હવે સ્ટેટસના ખરા ઉપયોગની જાગૃતિ આવી ત્યારથી આવા ગ્રુપોનું વિસર્જન થવા માંડયુ છે. હવે આજ પ્રવૃતિ નિયમિત સ્ટેટસના માધયમથી થવા લાગી છે. મોટા મોટા લેખકો અને વિચારકો પણ પોતાના રચિત કવોટસ કે લખાણો સ્ટેટસમા મુકતા થયા છે.
વોટસ એપ કે એફ.બી.મા તમે કઇપણ મુકો તો ગમે તે વ્યકતિ ડાયરેકટ જ ઉઠાવીને પોતાની રીતે ગમે તેને મોકલી શકે છે. જયારે સ્ટેટસમાં જે કંઇ મુકો તે ડાયરેકટ કોઇ કોપી પેસ્ટ કે ફોરવર્ડ નથી કરી શકાતું. સ્ટેટસમાં તમે કાઇ મુકયુ ને કોઇને ગમી જાય તો એણે પર્સનલી તમને મેસેજ કરીને માંગણી કરવી પડે છે. મતલબ બાજી તમારા હાથમા રહે છે. સ્ટેટસનું આ એક જમા પાસુ ગણી શકાય. જો કે આમાય હાથવાટકી જેવો વહેવાર ચાલતો હોય છે. કયારેક તમારા સ્ટેટસમાં મુકાયેલુ કોઇ તમારી પાસેથી માંગે છે ને કયારેક સેન્ડ મી લખીને તમે એની પાસેથી માંગી શકો છો. બોલો છેને સ્ટેટસની વાત કઇક જમાવટવાળી.
તો વાટ શું જુઓ છો, મંડી જાવ આજથી જ સ્ટેટસની દુનિયાને પલોટવા. બેસ્ટ ઓફ લક 👍
(સોશ્યલ મિડીયાનું સોશ્યલ મિડીયાને જ અર્પણ)
અસ્તુ!
– મિતેષ પી. આહીર
પત્રકાર, લેખક ✍
તા.17-08-2018Stetas Ni Bolbala New 2_1

Posted in Uncategorized | Leave a comment

અકિલામાં મે લખેલ સ્પે. સ્ટોરી

1532684682300_firoz

Posted in Uncategorized | Leave a comment